దయచేసి…

‘దేవా! ఒకేఒక అభివందనంతో నా ఇంద్రియాలన్నీ విస్తరించి నీ పాదాల వద్ద ఈ ప్రపంచాన్ని స్పృశించనివ్వు. శ్రావణ వర్ష భార మేఘంలా నా మనస్సు నీకు అభివందనం చెయ్యనీ. నా పాటలలోని వివిధ స్వరాలన్నీ కలిసి ఒకేఒక వాహినిగా నిశ్శబ్ద సాగరంలోకి ప్రవహించి నీకు అభివందనం చెయ్యనివ్వు. సాయంత్రం తమ గూళ్లకు మరలివెళ్లే పక్షుల బారులా నా జీవితమంతా ఒకేఒక అభివందనమై నీ పాదాలను స్పృశించనివ్వు.’

In one salutation to thee, my God, let all my senses spread out and touch this world at thy feet.
Like a rain-cloud of July hung low with its burden of unshed showers, let all my mind bend down at thy door in one salutation to thee.
Let all my songs gather together their diverse strains into a single current and flow to a sea of silence in one salutation to thee.
Like a flock of homesick cranes flying night and day back to their mountain nests, let all my life take its voyage to its eternal home in one salutation to thee.

(రవీంద్రుని గీతాంజలిలోని చివరి పంక్తులు 103)

Advertisements

మీ అభిప్రాయాన్ని తెలియజెయ్యండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s